กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 528 อย่าเอ่ยถึงความคิดถึง นครหลวงช่างห่างไกล 9 (ตอนพิเศษ)
ส่วนลึกที่สุดของตรอกเป็นลานบ้านทรุดโทรมแห่งหนึ่ง ประตูใหญ่มีสีชาดลอกเลือนจนมองไม่ออกว่าเดิมมีหน้าตาเช่นไร
สวี่นั่วขี่ม้าวนอยู่หน้าลานบ้านนั้นสองรอบ ด้านในไม่มีความเคลื่อนไหวใด กำแพงลานบ้านเตี้ย เขาจึงเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา
“เอ้า จูงให้ดี” เขาส่งสายบังเหียนให้ฉางผิง “ฉันเข้าไปดู”
“นายจะเข้าไปอย่างไร...” ฉางผิงยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นปลายเท้าของเขาแตะพื้น ร่างกายจึงทะยานขึ้นไปบนกำแพงลานบ้านอย่างคล่องแคล่ว
สวี่นั่วนั่งยอง ๆ อยู่บนกำแพงลานบ้าน หันกลับมาเลิกคิ้วยิ้มให้เขา “รอฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะเข้าไปสืบดูว่าพวกมันเป็นอย่างไร”