กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 527 อย่าเอ่ยถึงความคิดถึง นครหลวงช่างห่างไกล 8 (ตอนพิเศษ)
ทางด้านฉางอันได้แต่มองไช่ไช่ตาค้าง ขณะที่เธอกินเนื้อกระต่ายจานหนึ่งจนเกลี้ยง จากนั้นยังโวยวายให้ชุ่ยหลิ่วเอาอาหารมาให้อีก สุดท้ายกินข้าวไปสามชามจึงลูบท้องแล้วเรอออกมาอย่างอิ่มสบาย
“ฉันอิ่มแล้ว!” เธอประกาศ “พี่โก่วเม่ยพักผ่อนไปก่อน ฉันจะไปนอนสักครู่!”
“เพิ่งกินข้าวเสร็จจะนอนเลยไม่ได้!”
ชุ่ยหลิ่วยังไม่ทันเอ่ยปาก เสียงตวาดก็ดังมาจากด้านนอก ฉางอันหันไปมองตามเสียง เห็นหญิงสาววัยเยาว์คนหนึ่งถือพายทำอาหารเดินเข้ามา ใบหน้าคล้ายไช่ไช่อย่างยิ่ง