กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากผ่านวันที่สามไป ฟู่จิ่งจ้านก็ไม่ออกนอกประตูเรือนอีก เอาแต่เขียน ๆ วาด ๆ อยู่ในห้องหนังสือ ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรกันอยู่
ภารกิจของพวกเขามีเพียงจับตาดูฟู่จิ่งจ้าน ย่อมไม่มีอำนาจไปก้าวก่ายว่าเขาทำอะไรกัน
ทำได้เพียงรอจนเขาออกจากห้องหนังสือไปแล้ว จึงค่อยลอบเข้าไปตรวจดูสิ่งที่เขาเขียน ทว่ากลับเป็นเพียงคัมภีร์ไม่กี่บทจึงได้รามือไป
รุ่งสางของวันที่ห้า ทหารก็เร่งเร้าให้เขาลุกจากที่นอนอย่างกระหืดกระหอบ ให้รีบมุ่งหน้าไปยังประตูเมือง วันนี้เป็นวันที่เขาต้องออกเดินทาง
ฟู่จิ่งจ้านมิได้สนใจคนเหล่านี้ ยังคงเนิบนาบตามจังหวะของตนเอง กินอาหารเช้าเสร็จก็ขึ้นรถม้าตรงหน้าประตู มุ่งหน้าตรงออกนอกประตูเมืองไป