กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อูหยางซิวรอยยิ้มไปไม่ถึงดวงตามองดูฟู่จิ่งจ้าน “จิ่งจ้าน นึกไม่ถึงจริง ๆ หลายปีผ่านไป พวกเรากลับได้พบกันอีก ซ้ำยังอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
ในอดีตข้าถูกพวกเจ้าสองพี่น้องลูกพี่ลูกน้อง ซัดเสียจนเผ่นหนีกระเจิดกระเจิง
บัดนี้ข้ากลับมาแล้ว ซ้ำยังได้นั่งอยู่บนตำแหน่งสูงส่งเทียมฟ้านี้
ข้ารู้ว่าในใจเจ้าต้องไม่ยินยอมพร้อมใจเป็นแน่ ทว่าฮวงจุ้ยหมุนเวียนเปลี่ยนผัน ตอนนี้เราต่างหากที่เป็นฮ่องเต้แห่งหนานจิ้ง”
ขันทีด้านข้างรีบเอ่ยด้วยเสียงแหลมสูง “พบฮ่องเต้แล้วยังไม่รีบคุกเข่าทำความเคารพอีก”
ฟู่จิ่งจ้านยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น “พี่ชายร่วมราชวงศ์กับพี่สะใภ้หลวงของข้าเล่า พวกเขาอยู่ที่ใด”