กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ไป๋เยาเยามิได้ตอบคำถามของพวกเขาตรง ๆ เพียงเลิกคิ้วส่งยิ้มบาง ๆ ให้แก่พวกเขา
“อ้อ ไม่อยากให้ข้าลำบากใจ ทั้งยังจะให้คำอธิบายแก่ข้าอีกรึ!
มิใช่ว่าจะผลักไสเจ้าตระกูลของแต่ละตระกูลพวกเจ้าออกมารับบาปแทน ส่วนคนที่ก่อเรื่องตัวจริงกลับยังคงลอยนวลพ้นผิด ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขภายใต้การปกป้องคุ้มครองของตระกูลหรอกนะ
ข้าเห็นว่าพวกเจ้าไม่เพียงแก่ชราลงแล้ว แต่ยังแก่จนเลอะเลือนแล้วด้วย
ในเมื่อมาแล้ว เช่นนั้นก็อยู่ในศาลาว่าการเพิ่มอีกสองสามวัน ให้มีสติแจ่มชัดขึ้นเถอะ!”
ท่ามกลางสายตาอันตื่นตระหนกตกใจ ผู้อาวุโสประจำเผ่าหลายคนก็ถูกเหล่าเจ้าหน้าที่ศาลคุมตัวไปยังคุกหลวงเพื่อสำนึกตนให้ดี
ที่ไป๋เยาเยากระทำเช่นนี้ย่อมมีจุดประสงค์ของนางเช่นกัน