กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ครอบครัวของหูต้าจ้วงมีทั้งคนชราและเด็กเล็ก แม้องครักษ์จะช่วยอุ้มเด็กสองคนไว้ ทว่าความเร็วในการรุดหน้าของพวกเขาก็ยังคงเชื่องช้ายิ่งนัก
เดินออกไปได้ราวหนึ่งร้อยกว่าเมตร องครักษ์ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าแว่วดังมาจากด้านหลัง
ฟังจากสุ้มเสียงแล้วมีจำนวนมิน้อยเลย องครักษ์รีบกวาดสายตาสำรวจรอบด้าน นำครอบครัวของหูต้าจ้วงไปซ่อนไว้ใต้เนินเขาแห่งหนึ่ง
ทั้งยังฟันกิ่งไม้จากด้านข้างมาคลุมทับไว้บนร่างของพวกเขา
ยามผละจากไปก็เอ่ยเตือนด้วยเสียงแผ่วเบาประโยคหนึ่งว่า
“หมอบอยู่ตรงนี้อย่าได้ขยับตัวเด็ดขาด ทั้งอย่าได้ส่งเสียง เมื่อได้ยินเสียงแมวร้องสามครั้งย่อมหมายถึงปลอดภัยแล้ว พวกเจ้าค่อยออกมา”
หูต้าจ้วงรีบขานรับคำหนึ่ง