กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามค่ำคืน เถาหว่านอวี๋นอนอยู่บนเตียงนุ่มนวล หวนคิดถึงเรื่องราวต่าง ๆ หลังจากที่นางใช้ระบบหลบหนีออกจากบ้านไป๋เยาเยา ก็อดหลั่งน้ำตาอันขมขื่นไม่ได้
พวกเขาล้วนเป็นคนในครอบครัวที่ใกล้ชิดที่สุดของนาง แต่กลับปฏิบัติต่อนางเช่นนี้
สิ่งแรกที่นางทำคือหนีกลับบ้าน
มารดาเห็นนางอยู่ในสภาพซอมซ่อ ก็เจ็บใจยิ่งนัก โอบนางร้องไห้ไปยกหนึ่ง
และได้รู้ถึงสถานการณ์ล่าสุดในบ้านว่า ทั้งหมดต้องอาศัยเบี้ยหวัดของท่านปู่เพียงคนเดียวเลี้ยงดู
ขาของน้องชายหัก เป็นแบบที่รักษาไม่หาย ต่อไปก็หมดวาสนากับการสอบคัดเลือกขุนนาง
บุตรสองคนของอาสี่ที่ท่านปู่รับกลับมา คนหนึ่งเสียคนไปแล้ว อีกคนเอาแต่ถือท่วงท่าคุณหนูจวนกั๋วกงทั้งวัน
ทั้งวันเอาแต่จู้จี้ ทั้งนี่ก็ไม่ดี นั่นก็ไม่ดี