กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยานำเครื่องรับสัญญาณออกมาเริ่มปรับจูน ไม่นานนักเสียงที่ชัดเจนก็ดังขึ้น
น้ำเสียงของตู้ฉินอวิ้นกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “ท่านแม่ ท่านเหนื่อยแล้ว ต่อจากนี้ให้ข้ามาดูแลสามีแทนเถิดเจ้าค่ะ”
น้ำเสียงของฮูหยินเซี่ยเต็มไปด้วยความรังเกียจ “อืดอาดชักช้า สามีของเจ้าไม่สบายตั้งแต่เช้า นี่เจ้าเพิ่งจะโผล่หัวมา เป็นสะใภ้บ้านเขาได้อย่างไรกัน?”
ก่อนเจ้าจะออกเรือน แม่เจ้าไม่ได้สอนเจ้าหรือไรว่า สิ่งสำคัญที่สุดของการแต่งงาน คือการปรนนิบัติแม่สามีและสามีให้ดี”
ตู้ฉินอินฟังแล้วเดือดดาล จึงเอ่ยปากโต้กลับในทันที
“ใครบอกว่าแต่งงานแล้ว สิ่งที่สตรีต้องทำคือปรนนิบัติแม่สามีและสามีทุกวี่วันกันเล่า? หรือคนที่แต่งด้วยล้วนเป็นคนพิการ ขาเป๋ ที่ไม่สามารถดูแลตนเองได้?