กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านน้าชายรองกวาดสายตามองไปรอบห้อง ครู่เดียวก็เห็นเถาเยาเยา เขาเอื้อมมือไปเกาท้ายทอย ยิ้มออกมาด้วยความกระอักกระอ่วน
“เยาเยามาแล้วหรือ น้าชายรองเมื่อครู่พูดจาไม่ไตร่ตรอง เจ้าถือเสียว่าไม่ได้ยินก็แล้วกันนะ”
เถาเยาเยายิ้มพยักหน้ารับ
“ตู้ฉีอันชอบพี่สาวลูกพี่ลูกน้อง แต่ตอนนี้กลับไปหลงใหลได้ปลื้มกับชายบำเรอคนหนึ่ง เรื่องนี้ไม่ปกติเลย หรือว่าข้าจะไปถามดูดี?”
ครอบครัวฝ่ายมารดาได้ยินเช่นนั้น ต่างก็ส่ายหน้าปฏิเสธ
“เจ้าเป็นเพียงคุณหนูคนหนึ่ง ไปหาบุรุษภายนอกนั้น ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง”
"เยาเยา อย่าไปเลย มันไม่เป็นผลดีต่อชื่อเสียงของเจ้า"
“เรื่องของท่าน เด็กอย่างเจ้าก็อย่าไปกังวลเลย”