กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยามองตู้ฉีอันด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ข้าเพียงอยากรู้ว่าเจ้ามีเจตนาอะไรกัน?
หลานชายสายตรงคนโตของจวนแม่ทัพอันสง่างาม กลับตามหลังสตรีชาวบ้านคนหนึ่ง ถ้าเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไป เช่นนั้นก็…”
ตู้ฉีอันลุกขึ้นยืนด้วยความตื่นเต้น
“มิได้…”
เถาเยาเยา: “เช่นนั้นเจ้าก็ว่ามาเถิด สรุปเป็นเพราะเหตุใด? วันนี้หากไม่สารภาพให้หมดทุกอย่าง ข้าไม่รับรองว่าออกไปข้างนอกแล้วจะพูดอะไรกัน”
ตู้ฉีอันนั่งลงด้วยสีหน้าท้อแท้
“ข้า…”
เมื่อเห็นดวงตาของท่านหญิงฝั่งตรงข้ามเป็นประกาย ราวกับเด็กที่อยากรู้อยากเห็นอย่างยิ่งกำลังจ้องมองเขา
ดูท่าว่าวันนี้หากไม่พูดความจริง ท่านหญิงคงไม่ปล่อยเขาไป