กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นทั้งสองไม่พูดจาอีก ฮ่องเต้ก็ถอนหายใจหนักหน่วง อารมณ์ดีทั้งมวลล้วนถูกคนไม่กี่คนนี้ทำลายจนหมดสิ้น
เดิมทีทรงตั้งพระทัยว่าจะรอจนถึงช่วงบ่าย หลังทดสอบยิงแท่นหน้าไม้เสร็จสิ้น พระองค์จึงจะออกเดินทางกลับ
บัดนี้ดูท่าคงทำได้เพียงเลื่อนให้เร็วขึ้น
พระองค์ร้อนรุ่มพระทัยไม่อยากทนรั้งอยู่ ณ ที่แห่งนี้ต่อไป ไม่อยากพบเห็นคนน่ารำคาญใจไม่กี่คนนี้อีก
“เนี่ยปิ่งเซิง เข็นหน้าไม้แท่นที่เจ้าเพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ออกมา ให้พวกเราทุกคนได้ประจักษ์ในอานุภาพของมันเสียหน่อย
หากร้ายกาจดั่งที่เจ้าว่าจริง อีกทั้งสามารถนำไปใช้ในสนามรบอย่างเป็นทางการ เราย่อมตบรางวัลให้อย่างงามแน่นอน
มีสิ่งเหล่านี้แล้ว ภายหน้าคอยดูสิว่าผู้ใดยังจะกล้ารุกรานตงหลิงของเราอีก”