กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามที่เถาเยาเยาและท่านหญิงหย่งหนิงกลับมายังริมทะเลสาบ อู๋หมิงก็ย่างปลาเสร็จเรียบร้อยแล้วสามตัว
เพียงแต่ในมือเขาไม่มีเครื่องปรุงรสเผ็ดหอมแบบที่เถาเยาเยามี รสสัมผัสของปลาเหล่านี้จึงขาดหายไปเล็กน้อย
เถาเยาเยาหยิบปลาที่ย่างจนเป็นสีเหลืองทองขึ้นมาตัวหนึ่งแล้วลองชิมดูคำหนึ่ง มันมีความเค็มจาง ๆ และความหวานฉ่ำของเนื้อปลา แต่กลับขาดความเผ็ดร้อนไป ทำให้ความสุขในการกินปลาลดน้อยถอยลงไปกว่าครึ่ง
นางถือปลาไปยังข้างกองไฟแล้วหยิบขวดกระเบื้องใบเล็กออกมาจากกระเป๋าสะพายเฉียง ก่อนจะโรยเครื่องปรุงลงไป กลิ่นหอมเผ็ดของปลาย่างก็โชยปะทะใบหน้าทันที ท่านหญิงหย่งหนิงอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ