เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่อจากนี้ไม่ว่าพระสนมกุ้ยเฟยหยางจะมอบของขวัญแรกพบอะไรกัน อู๋หมิงย่อมต้องปฏิเสธทั้งหมด แล้วสั่งให้คนในวังไปกวาดสิ่งของในโถงตำหนักของนางมาจนเกลี้ยงเป็นแน่
ให้ทุกคนได้เห็นว่าจุดจบของการล่วงเกินศิษย์ของเขาเป็นเช่นไร อีกทั้งยังถือเป็นการข่มขวัญพวกเขาสักครา
พระสนมกุ้ยเฟยหยางมีสีหน้าบึ้งตึงอย่างยิ่ง ในใจเคียดแค้นสุดทนทาน ท้ายที่สุดหลังตรึกตรองดู จึงถอดปิ่นทองทับทิมสีเลือดนกพิราบที่หนานจิ้งนำมาเป็นเครื่องบรรณาการซึ่งฮ่องเต้พระราชทานให้ออกจากศีรษะ แล้วยื่นส่งให้เถาเยาเยา
“นี่คือของขวัญแรกพบที่เปิ่นกงมอบให้เจ้า รับไปสิ!”
เถาเยาเยาไม่ได้ผลีผลามยื่นมือไปรับ หากแต่หันไปมองอู๋หมิง
อ๋องหรงอันสีหน้าพลันเคร่งขรึมลง “ดูท่าพระสนมกุ้ยเฟยหยางจะไร้ความจริงใจโดยแท้ ถึงได้เอาของพระราชทานมามอบให้ศิษย์ของข้า