เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท่านป๋อคังหย่วนได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ สุดท้ายก็ถอนหายใจยาวออกมา
“ลูกเอ๋ย เจ้าจงให้ภรรยาของเจ้าและพี่สาวเจ้า รีบไปสำรวจคลังเก็บของในบ้านเสีย แล้วนำเงินเหล่านั้นที่เราติดค้างท่านป้าของเจ้ามาตลอดหลายปี คืนพวกนางไปให้หมด!”
ซื่อจื่อทำหน้าไม่เห็นด้วย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่พอใจ น้ำเสียงที่เอ่ยออกมาก็ดังขึ้นหลายส่วน
“ท่านพ่อ สิ่งเหล่านั้นท่านป้าเป็นผู้เต็มใจช่วยเหลือเรามาแต่เดิม แล้วด้วยเหตุอะไรกันจึงต้องคืนให้พวกนางด้วยเล่า?”
ท่านป๋อคังหย่วนเองก็เต็มไปด้วยความจนใจและความไม่ยินยอมในแววตา
“หากเจ้าเก่งกาจกว่าองค์ชายห้า เงินก้อนนี้เราก็คงไม่ต้องคืน แต่หากอยากรักษาชีวิตเอาไว้ ก็จงทำตามที่ข้าบอก”
ซื่อจื่อโกรธจนกัดฟันกรอด เขาหยิบถ้วยน้ำชาขึ้นมาดื่มรวดเดียวจนหมดถ้วย