กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยารีบนำสมุนไพรในกระเป๋าสะพายเฉียงออกมาทั้งหมดแล้วยื่นให้ไป
“ของทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว ท่านจะปรุงยาและต้องการให้ข้าไปช่วยหรือไม่?”
หมอเหยาเองก็สมปรารถนาเหลือเกิน สิ่งเหล่านี้จัดการได้ยุ่งยากมาก ไม่อย่างนั้นโอสถต่อชีพเพียงเม็ดเดียวก็คงไม่ขายได้ในราคาสูงถึงทองคำ 500 ตำลึง
“เช่นนั้นก็ดีที่สุด ข้าจะกลับไปเตรียมก่อน เจ้าค่อยมาทีหลังอีกหน่อยก็ได้”
เถาเยาเยาคิดถึงสภาพของอาจารย์ในตอนนี้ ซึ่งต้องอ่อนแออย่างยิ่งแน่
“หมอเหยา ตอนนี้อาจารย์ของข้ากินอะไรกันจึงจะบรรเทาอาการเจ็บป่วยได้”
หมอเหยามองแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของนาง คำที่อยู่ถึงปากก็ถูกกลืนกลับลงไปอย่างหนัก