กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต้วนจืออี้เงียบไปครู่หนึ่ง “ได้ เจ้ากลับไปรวบรวมเงินก่อน พอกินข้าวเย็นเสร็จแล้ว ข้าจะไปเอาเงิน”
เดิมทีต้วนเหล่าเอ้อร์คิดว่าจะประวิงเวลาไปสักพัก พอถึงฤดูใบไม้ผลิปีหน้ามีค่าจ้างแรงงานแล้ว ค่อย ๆ ใช้คืนไปก็แล้วกัน
ไม่คิดว่าเจ้าหนูตัวเล็กแต่ความคิดโตคนนี้ จะไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาหายใจหายคอเลยแม้แต่น้อย
“ในเวลาสั้น ๆ เช่นนี้ ข้าจะไปหาเงินจำนวนมากมายขนาดนี้ให้เจ้าได้ที่ไหนกัน เจ้าจะบีบให้พวกข้าตายหรืออย่างไร?”
ต้วนจืออี้ก็ต้องการบีบพวกเขาให้ได้ผลลัพธ์อย่างที่ตนต้องการ
“คนเป็น ๆ จะถูกปัสสาวะอั้นจนตายได้อย่างไร ตราบใดที่ยังหายใจอยู่ ก็ย่อมมีทางแก้”