กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พวกเถาเยาเยาเลือกเรือนที่ตนเองชอบแล้วพักอาศัย จากนั้นอาบน้ำร้อนกันอย่างสบายสำราญ
เหอหน่วนกับสตรีชาวบ้านผู้หนึ่งในจวนทำอาหารจนเสร็จ แล้วเรียกทุกคนไปรับประทานที่ห้องอาหาร
เถาเยาเยาได้พบอาจารย์ของนางอีกครั้ง ผู้ซึ่งมีท่วงท่าเกียจคร้านและใบหน้าหงายดังหยกงาม
และต้วนจืออี้ก็คารวะอู๋หมิงอย่างนอบน้อม
อู๋หมิงยกมือขึ้นลอย ๆ “ไม่ต้องมากพิธี กินข้าวกันเถิด!”
อาหารมื้อนี้หรูหราอุดมยิ่ง เพียงแต่ไม่มีผักเขียวแม้แต่น้อย
เพราะคำนึงว่าพวกเขามิได้กินเนื้อสัตว์มานาน อาหารส่วนใหญ่จึงเป็นปลา
ไม่นึ่งก็ต้มน้ำ ทำให้เถาเยาเยาคิดถึงรสชาติปลาย่างยิ่งนัก
หลังรับประทานอาหารเสร็จ ทุกคนก็มายังโถงหน้า