กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพิ่งวิ่งออกไปได้ 2 ก้าว เถาหว่านอวี๋ก็หยุดฝีเท้าลงกะทันหัน
นางมองคนรอบข้างแล้วสติก็กลับคืนมาทันที นางช่างร้อนรนจนหน้ามืดไปจริง ๆ
ในบ้านยังมีคนอีกมากมาย นางจะร้อนรนอยู่คนเดียวอะไรกัน
สมบัติในค่ายโจรภูเขา ด้วยกำลังเพียงคนเดียว ย่อมไม่อาจขนออกไปได้ทั้งหมด นั่นหมายความว่านางยังมีโอกาส
นางทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถอยหลังไปหลายก้าว แล้วไปยืนอยู่ข้างหลังเถาคนโต
ลู่หยุนซานถือแส้เดินไปยังคนสองเรือนของฮูหยินผู้เฒ่าเถาและเถาเหล่าซาน
ยังไม่ทันยกแส้ เถาคนโตก็เอ่ยอย่างหวาด ๆ ว่า “อนุภรรยาผู้นั้นยังไม่ได้รับโทษ”
ลู่หยุนซานฟาดแส้ลงที่แขนเขา “ข้าอยากตีใครก่อน ยังต้องขออนุญาตเจ้าหรือ”
เถาคนโตร้องโหยหวนออกมาเสียงหนึ่ง กุมแขนถอยหลังไป
“ท่านพูดถูกแล้ว”