กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฮูหยินสกุลอวิ๋นและอนุภรรยาหร่วนตวัดมีดในมือ พอเข้าใกล้ก็ได้ยินเสียงขลุ่ยแว่วมาสั้น ๆ มันเบาบางยิ่งนัก ฝูงหมาป่าก็แตกกระเจิงไปในทันที
ทั้งสองคนออกแรงพร้อมกัน ลากฮูหยินผู้เฒ่าเย่ขึ้นมาจากคูน้ำ
พักอยู่ครู่หนึ่ง ทั้งสองก็ช่วยนางทำความสะอาดบาดแผลและพันแผลให้เรียบร้อย
ต้วนเหล่าเอ้อร์วิ่งเข้ามา “ท่านแม่ ข้ากำลังเตรียมตัวไปช่วยท่าน โชคดีที่ฮูหยินสกุลอวิ๋นและอนุภรรยาหร่วนไปถึงได้ทันเวลา”
ฮูหยินผู้เฒ่าเย่ปรายตามองต้วนเหล่าเอ้อร์อย่างนิ่งเฉย นี่ยังเป็นบุตรชายของนางอยู่หรือไม่? ในใจอัดอั้นจนแน่นหน้าอก ไม่อยากจะสนใจเขา
พักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง ขบวนก็ออกเดินทางต่อ