กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเหล่าซานแบกผ้าห่มไว้บนหลัง ไม่นานนักเหงื่อก็ท่วมกายจนเปียกชุ่ม
หลังจากนั้นเขาก็ไม่เคยได้อยู่นิ่งเลย เดี๋ยวคนนั้นก็จะดื่มน้ำ เดี๋ยวคนนี้ก็จะให้เกาหลัง
ไม่ก็หลานสาวหลายคนแบกผ้าห่มไม่ไหว ขอให้เขาช่วยเปลี่ยนไปถือให้หน่อย
เจ้าอ้วนน้อยของบ้านเขาเดินไม่ไหว ยังอ้อนวอนให้พ่อเช่นเขาแบกเดินไป
ตลอดทั้งบ่ายเขาถูกคนกลุ่มนี้เล่นงานจนหัวหมุน สองขาสั่นพับ
เขาตัดสินใจว่าวันพรุ่งนี้ให้เขาเป็นคนประคองท่านแม่จะดีกว่า
ดวงอาทิตย์เพิ่งจะลับขอบฟ้า เช่นเดียวกับเมื่อวาน ขบวนเดินทางก็หยุดลง
ลู่หยุนซานเดินลงมาจากรถม้าอย่างเกียจคร้าน บิดขี้เกียจหนึ่งครา แล้วชี้ไปยังที่ว่างเปล่าข้างทาง