เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 638 ข้าเป็นเพียงคนผ่านทาง
หลี่ฉางเซิงมองลงไปยังฝูงชนมหาศาลเบื้องล่าง ฟังเสียงโห่ร้องที่คลั่งไคล้จนแทบทำลายความว่างเปล่า เขาได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ
เขาไม่ได้ใช้ปราณวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวใด ๆ และไม่ได้ร่ายมุทราใด ๆ เพียงแค่ยื่นมือขวาขึ้นไปรองรับเบา ๆ อย่างไร้ซึ่งความโดดเด่น
หึ่ง!
พลังที่อ่อนโยนทว่าไม่อาจขัดขืนได้สายหนึ่ง พัดผ่านกำแพงยาวแห่งห้วงดาวที่ทอดยาวกว่าหลายล้านลี้ในชั่วพริบตา
พลังนี้ไม่สนใจระยะห่างของมิติ ไม่สนใจระดับตบะที่สูงต่ำ
ไม่ว่าจะเป็นแม่ทัพเผ่ามนุษย์ระดับมหายานที่อยู่แถวหน้าสุดของกำแพงเมือง หรือราษฎรธรรมดาที่ไร้ตบะบนป้อมปราการดวงดาวทั้ง 72 แห่งด้านหลัง ต่างก็รู้สึกถึงแรงพยุงอันอบอุ่นที่ส่งมาจากหัวเข่าทั้งสองข้างในเวลาเดียวกัน
ไม่มีแรงดึงกระชากที่รุนแรง ไม่มีแรงกดดันที่บีบคั้น