เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 637 บรรพชนไร้เทียมทาน
แม่ทัพเผ่ามนุษย์เดินผ่านหน้าไม้กลศึกป้องกันขนาดมหึมาที่แหลกหักเหล่านั้น ผ่านเลือดตกค้างสีแดงชาดของเหล่าทหารหาญที่นองเต็มพื้น เกราะศึกบนร่างที่แตกหักยับเยินใต้แรงกดดันของจักรพรรดิอสูรมาเนิ่นนานแล้ว ส่งเสียงกระทบกันแผ่วเบาของชิ้นเกราะตามจังหวะก้าวเดิน
มือใหญ่ที่กุมด้ามกระบี่แน่นสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้นระทึกอย่างยิ่งยวด
ด้านหลังเขา ปรมาจารย์ค่ายกลเฒ่าที่มีน้ำมูกน้ำตาเปรอะเปื้อนเต็มหน้าก็เกาะเชิงเทินยันกายลุกขึ้นมาเช่นกัน
ชายชราผู้วางค่ายกล ณ แนวป้องกันแดนเหนือมานานถึง 500 ปีผู้นี้ ยามนี้หอบหายใจระรัว ดวงตาฝ้าฟางไม่กะพริบแม้เพียงนิด จับจ้องไปยังเด็กหนุ่มในชุดขาวล้วนใจกลางสมรภูมิ ริมฝีปากสั่นระริกไม่หยุด
“ไม่ผิดแน่……วิธีการเช่นนี้ ท่วงท่าที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ฟ้าดินเช่นนี้……ไม่ผิดแน่!”
น้ำเสียงของปรมาจารย์ค่ายกลเฒ่าเจือเสียงสั่นสะท้านที่ไม่อาจปกปิด เขาดึงรั้งนายพลหนุ่มสองคนที่เพิ่งฟื้นจากอาการหมดสติ พลางชี้ไปยังส่วนลึกของความว่างเปล่า ทะเลดวงดาวสีเลือดผืนนั้นที่ถูกฟาดฟันจนกลายเป็นลานทิ้งซากปรักหักพัง และถูกปราณกระบี่กวาดล้างจนราบคาบไปแล้วโดยสิ้นเชิง