กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 602 ถอยไป ข้ามาเอง
“ครืน ๆ!”
สายธารพลังอันบ้าคลั่งฉีกกระชากความว่างเปล่า ข่ายมรณะขนาดยักษ์ที่ถักทอขึ้นจากแสงปืนใหญ่เต็มฟ้า แฝงอุณหภูมิร้อนระอุสะพรึงกลัวที่ระเหยได้ทุกสรรพสิ่ง พุ่งตรงเข้าถล่มพื้นที่ที่หลี่ฉางเซิงยืนอยู่อย่างบ้าคลั่ง
ห้วงดาวส่งเสียงคร่ำครวญราวกับแบกรับไม่ไหวภายใต้การระดมยิงพร้อมกันของปืนใหญ่หลักประจำยานรบ กำแพงกั้นมิติผืนใหญ่แตกกระจายทีละคืบดั่งแก้ว เผยให้เห็นกระแสอลวนแห่งความว่างเปล่าที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น
การโจมตีประสานระดับนี้ ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญระดับมหายานในชั้นตำนานมายืนอยู่ตรงนี้ ก็จะถูกถล่มจนกลายเป็นฝุ่นจักรวาลที่ไม่เหลือแม้แต่เศษซากในชั่วพริบตา
“ท่านผู้มีพระคุณ!”
บนกำแพงเมือง ผู้บัญชาการเผ่ามนุษย์ตาแดงก่ำ แทบหลั่งโลหิตออกจากเบ้าตา