กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 524 ไม่ต้องส่งคนมาอีก
ไม่ว่าจะเป็นผู้บำเพ็ญแห่งโลกเมฆาครามที่หมอบราบกับพื้นด้วยความสั่นกลัว หรือทหารราชสำนักดาราที่ถืออาวุธยืนเป็นขบวน ต่างก็รับรู้ถึงความผิดปกติบางอย่างในชั่วขณะเดียวกัน
เสียงลมหยุดชะงัก ใบไม้ร่วงลอยค้างกลางเวหา นกที่กำลังกระพือปีกราวถูกตรึงไว้ในความว่างเปล่า บรรยากาศทั้งดวงดาวราวถูกมือที่มองไม่เห็นตัดขาดลงอย่างรุนแรง
นิมิตนี้ดำรงอยู่เพียงหนึ่งลมหายใจ
หลังจากนั้นเสียงลมก็กลับมาอีกครั้ง สรรพสิ่งฟื้นคืน
แต่ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างรู้ดี ความเงียบตายที่เกิดขึ้นครู่หนึ่งเมื่อครู่มิใช่ภาพลวงตาเป็นแน่
หลี่ฉางเซิงยกมือขึ้นขยี้หัวเสี่ยวไป๋
จิ้งจอกขาวเบิกนัยน์ตาแนวตั้งขึ้นฉับพลัน แล้วกระโดดขึ้นบ่าของเขาอย่างว่องไว