กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 523 เงาของผู้เก็บเกี่ยว
ฟ้ายังไม่สว่าง
หลี่ฉางเซิงพิงอยู่ใต้ต้นไหวโบราณ เสี่ยวไป๋ขดตัวอยู่บนตักเขา หางจิ้งจอกทั้งเก้าทอดลงตามธรรมชาติ
ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ
แต่ฟากฟ้ากลับแปรเปลี่ยน
ยามมืดที่สุดก่อนรุ่งอรุณซึ่งควรมีดาวหลงเหลือประดับอยู่ บัดนี้กลับถูกกลืนกินจนสิ้น
นั่นมิใช่หมอกเมฆ หากแต่เป็นเงาโลหะชั้นหนึ่งที่กดต่ำลงมา
เสียงกึกก้องทุ้มต่ำบดลงมาจากเพดานโค้ง
นี่มิใช่เสียงฟ้าร้องเป็นแน่
เสียงอัสนีบาตสั้นฉับและแตกกระจาย หากแต่เสียงนี้ต่อเนื่องไม่ขาดสาย สั่นสะเทือนจนดินใต้เท้าซู่ซ่าสะท้าน