เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 502 ท่าอวกาศแห่งความว่างเปล่า
ทางเข้าของท่าเรือข้ามสุญตาคือซุ้มประตูยักษ์ที่ก่อขึ้นจากม่านแสงพลัง
ม่านแสงหมุนวนด้วยประกายสีน้ำเงินเข้มลึกล้ำ ระลอกเป็นระลอกราวเกลียวคลื่น และบนนั้นถักทอด้วยอักขระมิติที่หนาแน่นยั้วเยี้ย
หลี่ฉางเซิงไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย ก้าวเท้าเดียวเข้าไปในม่านแสง
ในชั่วพริบตาที่ผ่านม่านแสง ไม่มีความรู้สึกเวียนหัวจากการส่งผ่านมิติเลย
สิ่งที่ประดังเข้ามาเผชิญหน้าคือกลิ่นอายอันซับซ้อน
กลิ่นน้ำมันหล่อลื่นของโลหะเย็นเฉียบที่แสบจมูก กลิ่นหอมสดชื่นของพืชพรรณประหลาดบางชนิด และคลื่นพลังงานลึกลับที่คึกคักซึ่งเขาไม่เคยสัมผัสมาก่อนในโลกเซียน
เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย
ภาพตรงหน้าพลันเปิดโล่ง
พื้นที่ภายในท่าเรือดวงดาวกว้างใหญ่ไพศาลยิ่งกว่าที่มองเห็นจากความว่างเปล่าข้างนอกมากนัก