กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 498 กระบี่แรกแห่งห้วงดาว
“เฉิง—!”
เสียงกระบี่กู่ก้องดังกังวาน แผ่กระจายไปในห้วงดาวอันเงียบงันมรณะ
แม้เสียงจะเบา แต่ในชั่วพริบตาก็กลบเสียงกระซิบประหลาดที่ชวนให้คลื่นไส้นั้นจนสิ้น
ชั่วขณะที่กระบี่ไผ่ม่วงชักออกจากฝัก กฎเกณฑ์แห่งมิติรอบข้างราวกับถูกกดทับด้วยน้ำหนักมหาศาล ส่งเสียงครวญครางอย่างทนรับไม่ไหว
“กร๊อบ ๆ…”
รอยร้าวมิติมีหลี่ฉางเซิงเป็นศูนย์กลาง แผ่กระจายออกทุกสารทิศราวใยแมงมุม
หนวดสสารมืดที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วนั้น ภายใต้แรงกดดันทางกายภาพอันดุดันนี้ กลับหยุดชะงักลงอย่างประหลาด
พวกมันราวกับแมลงบินที่ถูกแช่แข็งในอำพัน ลอยค้างอยู่ห่างจากหลี่ฉางเซิงไม่ถึงหนึ่งชุ่น บิดเกร็งอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ไม่อาจขยับเข้าได้อีกแม้แต่ชุ่นเดียว