กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 497 เสียงเพรียกจากอีกฟากห้วงดาว
ณ ส่วนลึกสุดแห่งห้วงดาว แม้แต่แสงดาวก็มิอาจส่องทะลุผ่านความเงียบงันอันไร้ชีวิตนี้ได้
ที่นี่ปราศจากปราณวิญญาณและกฎเกณฑ์ กระทั่งการไหลผ่านของกาลเวลาก็ยังเลือนรางคลุมเครือ
นี่คือเขตต้องห้ามที่แม้แต่จอมเซียนแห่งโลกเซียนก็ยังไม่กล้าย่างกรายเข้ามา
หลี่ฉางเซิงเดินอยู่บนเส้นทางโบราณห้วงดาวที่ขาดสะบั้นเพียงลำพัง
เขาอยู่ในชุดขาว ย่างก้าวไม่ช้าไม่เร็ว ความว่างเปล่าใต้ฝ่าเท้ากระเพื่อมเป็นระลอกคลื่นแผ่วเบาจนแทบไม่สังเกตเห็นตามจังหวะก้าวเดิน
หลังร่ำลาเย่ชิวและสูญเสียจุดยึดเหนี่ยวอย่างลูกศิษย์ไป กลิ่นอายบนร่างของหลี่ฉางเซิงก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง
ยามสั่งสอนเย่ชิวในโลกเซียนก่อนหน้านี้ เขามักแสร้งทำตัวเป็นอาจารย์ผู้อ่อนโยนเกียจคร้านอยู่เสมอ