กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 491 ความสับสนของเย่ชิว
“ผู้คนในโลกเซียนล้วนกล่าวว่าการบำเพ็ญเซียนก็เพื่อละทิ้งอาลัยสูงสุด ตัดขาดเจ็ดอารมณ์หกปรารถนา หรือว่าการมีเยื่อใยนั้นแท้จริงแล้วคือภาระบนเส้นทางบำเพ็ญเซียนกันแน่?”
หลี่ฉางเซิงพิงอยู่บนหินยักษ์ที่ปกคลุมด้วยหิมะที่สะสม ค่อย ๆ หมุนเปิดจุกน้ำเต้าใส่เหล้าอย่างเนิบช้า มิได้ตอบในทันที
ในยามนั้นเอง จากหลุมหิมะไม่ไกลนัก ก็พลันมีเสียงด่าทอบาดหูดังขึ้นมา
ผู้อาวุโสสามซึ่งตกเป็นมนุษย์ปุถุชนกอดไหล่ที่แข็งค้างด้วยความหนาว ริ้วรอยบนใบหน้าบิดเบี้ยวรวมกันเป็นก้อน จ้องเย่ชิวด้วยแววตาเคียดแค้น
“โง่เขลา! ช่างโง่เขลาถึงเพียงนี้!”
ผู้อาวุโสสามสั่นริมฝีปาก เสียงแหบพร่าแต่แฝงไว้ซึ่งความคลั่ง