เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 464 อิฐทุกก้อนกระเบื้องทุกแผ่น
“อาจารย์ ผู้น้อยตั้งใจจะก่อสำนักกระบี่ห้วงดาวแห่งนี้ขึ้นมาด้วยมือของตนเอง ทีละอิฐทีละแผ่น”
เย่ชิวยืนอยู่ ณ จุดสูงสุดของภูเขาเซียนร้าง
เขากุมหมัดคารวะด้วยสองมือ จ้องมองหลี่ฉางเซิงที่กำลังนอนอยู่บนแผ่นศิลาครามอย่างแน่วแน่
ในโลกเซียน ผู้บำเพ็ญสร้างโถงตำหนักขึ้นมาสักหลังหนึ่งเป็นเพียงการพลิกฝ่ามือ
เพียงร่ายมุทรา ไม้และหินก็จะประกอบเข้าหากันเอง
ครึ่งชั่วยาม ก็ผุดขึ้นมาเป็นหอศาลาเซียนที่แกะสลักคานและระบายสีวิจิตรได้หลังหนึ่ง
แต่เย่ชิวคิดว่าสิ่งที่สร้างขึ้นเช่นนั้นเป็นเพียงเปลือกเปล่า นับเป็นสำนักนิกายไม่ได้
ที่แห่งนี้เคยเป็นค่ายทาสกระบี่ที่กักขังผู้บำเพ็ญกระบี่จากโลกเบื้องล่าง
ผู้บำเพ็ญกระบี่รุ่นก่อนนับไม่ถ้วนได้หลั่งเลือดจนหมดสิ้น ณ ที่แห่งนี้ และทนรับความอัปยศจนถึงที่สุด