เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 432 การเดินทางอันเชื่องช้า
บนเส้นทางโบราณอันร้างว่าง เต็มฟ้าไปด้วยทรายเหลืองที่ปลิวว่อน
เงาคนสองเงาเดินอยู่บนถนนที่ปูด้วยโคลนและเศษหินอย่างไม่เร่งไม่ช้า
หลี่ฉางเซิงผู้เดินนำสวมชุดขาวสะอาดทั้งชุด โดดเด่นสะดุดตาเป็นอย่างยิ่งในแดนรกร้างสีหม่นแห่งนี้ แต่ตัวเขาเองกลับมีสีหน้าสบาย ๆ
เขาไม่ได้ใช้พลังเซียนแม้เพียงเสี้ยวเดียว ทั้งไม่ได้เหินกระบี่ ราวกับมนุษย์ปุถุชนธรรมดา เดินเตร่ไปบนผืนดินของโลกเซียนทีละก้าว ๆ อย่างมั่นคง
จิ้งจอกขาวตัวหนึ่งนอนแนบอยู่บนไหล่ขวาของเขา โยกไหวเบา ๆ ตามจังหวะฝีเท้า ในลำคอส่งเสียงครางอย่างสบายอารมณ์ หางเป็นครั้งคราวปัดผ่านแก้มของหลี่ฉางเซิง
ศิษย์ที่ตามมาข้างหลังอย่างเย่ชิวสะพายกระบี่หนักไร้คมเล่มหนึ่งที่ทั้งกว้างและหนักอึ้ง เดินตามรอยเท้าของอาจารย์อย่างว่าง่าย