กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 413 ก้าวเดินไต่สวรรค์
ถนนห้วงดาวทอดขวางอยู่ระหว่างฟ้าดิน ส่องแสงสว่างไสวทว่ามิได้บาดตา
กระแสธารมิติปั่นป่วนที่เดิมทีบดขยี้ได้แม้กระทั่งผู้บำเพ็ญระดับมหายาน ยามนี้ทำได้เพียงม้วนตลบอยู่สองฟากฝั่งของถนนใหญ่
พายุสีดำกระหน่ำซัดเข้าใส่ชั้นเขตอาคมโปร่งแสงระลอกแล้วระลอกเล่า ทว่ากระทั่งระลอกคลื่นเล็กน้อยยังมิอาจสั่นคลอน สุดท้ายจึงทำได้เพียงไหลเอื่อย ๆ เลียบผ่านใต้ก้นถนนใหญ่ไป
เหนือเวหาอันเวิ้งว้าง หลี่ฉางเซิงตบฝุ่นบนมือเบา ๆ
เขาก้มหน้ามองชุดขาวของตน ยืนยันว่าไร้รอยเปรอะเปื้อน ร่างก็วูบไหวคราหนึ่ง
“ฟึ่บ!”
ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็ร่อนลงมาหยุดอยู่หน้าโรงสุราแห่งเมืองน้ำแข็งทะเลเหนืออย่างแผ่วเบา
ชุดขาวดั่งหิมะ ทั้งกายสะอาดสะอ้านหมดจด