กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 412 ลากผนังมาปูทาง
ช่องโหว่มหึมาพาดขวางอยู่บนนภา
รอยแยกนั้นใหญ่โตเกินไปแล้ว
ใหญ่จนเมื่อสรรพชีวิตแห่งทะเลเหนือเงยหน้าขึ้น ก็มองไม่เห็นท้องฟ้าที่สมบูรณ์อีกต่อไป เห็นได้เพียงห้วงลึกสีดำที่ถูกฉีกเปิด
เบื้องหลังห้วงลึกนั้นคือโลกเซียน
ทะเลเมฆ ภูเขาเซียน หมู่ตำหนัก แม่น้ำเซียน และเตาหลอมมหึมาที่ปรากฏราง ๆ อยู่ไกลออกไป ล้วนเผยออกต่อหน้าสรรพชีวิตโลกเบื้องล่าง
เศษกำแพงพิภพทีละชิ้น ๆ หลุดล่อนจากขอบช่องโหว่
ยามที่มันร่วงหล่นลงมา ได้ลากแสงเซียนที่เจิดจ้าเสียดตาไปด้วย
มีเศษชิ้นหนึ่งขนาดเพียงฝ่ามือร่วงลงสู่ทะเลเหนือ ยังไม่ทันแตะผิวน้ำ มิติโดยรอบพันชุ่นก็ถูกกรีดเป็นเส้นเล็กสีดำหนาแน่นยั้วเยี้ย
เศษชิ้นนั้นร่วงลงมาถึงครึ่งทาง ก็หยุดชะงักลงทันใด