เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 400 บทสนทนาข้ามมิติกาลเวลา
ส่วนลึกที่สุดของโบราณสถานเป็นพื้นที่วงกลมขนาดมหึมา
อันที่จริงพื้นที่นี้ไม่ได้ใหญ่เลย ถึงขั้นอึดอัดอยู่บ้าง แต่แสงสีน้ำเงินจากผนังทั้งสี่ด้านกลับเข้มข้นถึงขีดสุด
แสงนั้นไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป หากแต่แข็งตัวนิ่งสนิทไปเสียสิ้น ราวกับกาลเวลาหยุดชะงัก กลายเป็นอำพันสีน้ำเงินก้อนมหึมา
กลางพื้นที่นั้น หญ้าย้อนกาลหยั่งรากอยู่บนหินผาโบราณก้อนหนึ่ง
ก้อนหินทั้งก้อนดำสนิท เนื้อหินแตกต่างจากบริเวณโดยรอบอย่างสิ้นเชิง และแผ่กลิ่นอายต้นกำเนิดแห่งกฎเกณฑ์แห่งเวลาออกมา
เบื้องหลังหญ้าย้อนกาล ซ่อนรอยแยกเล็ก ๆ ไว้สายหนึ่ง
นั่นคือรอยแยกกาลเวลา
กลิ่นอายที่ไหลออกจากรอยแยกชี้ตรงไปยังต้นธารสายธารกาลเวลา
กลิ่นอายนี้เก่าแก่และหนักอึ้ง มากพอจะทำให้ผู้บำเพ็ญระดับมหายานหมดอายุขัยในชั่วพริบตา กลับกลายเป็นดินเหลือง