กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 399 เงาสะท้อนแห่งสายธารกาลเวลา
เสียงที่แว่วออกมาจากส่วนลึกของภาพเงาช่างแผ่วเบายิ่งนัก
เย่ชิวจดจ้องมองไปที่เบื้องหลังอาจารย์ เขาแผ่จิตตระหนักรู้ของตนออกไปอย่างระมัดระวังเพื่อพยายามจับความหมายของเสียงนั้น
ทว่าน้ำเสียงนี้กลับให้ความรู้สึกที่แตกต่างจากสรรพเสียงใดที่เขาเคยได้ยินมาตลอดชั่วชีวิต
มันไม่ได้ถูกส่งผ่านกระแสอากาศหรือการสั่นสะเทือนของพลังแก่นแท้ แต่คล้ายกับกระแทกผ่านมาตามกฎเกณฑ์แห่งเวลา ข้ามผ่านกาลเวลาอันเวิ้งว้างมาถึงที่นี่
ท่ามกลางกฎเกณฑ์แห่งเวลาอันเข้มข้นนี้ จิตตระหนักรู้ของเย่ชิวเปรียบดั่งวัวโคลนที่จมลงสู่ท้องทะเลไม่อาจขยับได้ เขาจับได้เพียงเศษเสี้ยวของเสียงนั้นด้วยความยากลำบาก
ในเศษเสี้ยวนั้นมีความรู้สึกคุ้นเคยอันอ่อนโยนแฝงอยู่จนทำให้รู้สึกแสบจมูก