เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 มหาค่ายกลสังเวยโลหิต
เบื้องล่างพื้นดินเริ่มมีเสียงหึ่งก้องแผ่ว ๆ ดังขึ้นก่อน จากนั้นก็เกิดแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่
เทือกเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน
พร้อมเสียงดังอึ้กอั้น ผิวดินก็ฉีกขาดเป็นรอยแยกมหึมาอย่างฉับพลัน
ลำแสงสีแดงฉานสายหนึ่งพุ่งขึ้นจากใต้ดินสู่ท้องฟ้า
ลำแสงนี้กว้างถึงสิบจั้ง พร้อมกลิ่นคาวหวานที่ตลบเข้าจมูก พุ่งเสียบเข้าสู่เมฆาคราม
นี่คือพลังสังเวยโลหิตที่สะสมมาอย่างไม่รู้กี่ปีกี่เดือน บัดนี้ระเบิดออกมาหมดสิ้น กลายเป็นการปะทะอันทรงพลังที่สุดพุ่งตรงไปยังรอยแยกบนนภาที่ขยายกว้างขึ้นไม่หยุด
เย่ชิวยืนอยู่ไม่ไกลนัก
ในชั่วพริบตาที่ลำแสงทะลุดินขึ้นมา กลิ่นอายปราณโลหิตอันเข้มข้นก็ตลบเข้าหน้า
กระดูกกระบี่ระดับสูงสุดในร่างเขาส่งเสียงกระบี่กู่ก้องกังวาน พลังแก่นแท้คุ้มกายโคจรขึ้นมาเอง กั้นกลิ่นอายนี้ไว้จนหมดสิ้น