เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 360 ดินแดนสุดประจิม
วันที่สามหลังออกจากนครเทพ ทางหลวงค่อย ๆ แคบลง จากถนนปูแผ่นศิลาที่เรียบเสมอกัน กลายเป็นทางดินขรุขระเป็นหลุมเป็นบ่อจากรอยล้อเกวียน สองข้างทางมีพืชพรรณหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ต้นไม้โบราณสูงตระหง่าน หญ้าป่าสูงเกือบเท่าตัวคน
ยิ่งห่างจากนครเทพ ปราณวิญญาณก็ยิ่งจางลง เย่ชิวเดินไปตลอดทาง พลางสัมผัสการเปลี่ยนแปลงนี้ไปตลอดทาง ในดวงตาจึงมีครุ่นคิดเพิ่มขึ้นหลายส่วน
ปราณวิญญาณที่นี่เสื่อมลงอย่างเป็นธรรมชาติและสม่ำเสมอ ราวกับน้ำไหลสู่ที่ต่ำ ไม่เหมือนแถบนครเทพที่เผยให้เห็นถึงความแห้งเหือดจากการถูกเจดีย์ทะลวงฟ้าสูบจนแห้งเกรียม ลมที่นี่มีชีวิต พรรณไม้ก็มีความชุ่มชื้น แม้แต่ลมหายใจก็ราบรื่นขึ้นไม่น้อย
หลี่ฉางเซิงเดินนำหน้า ไม่รู้ไปหักกิ่งไม้มาจากที่ใด เดินไปพลางเขี่ยดอกไม้ป่าข้างทางเล่นไปพลาง บางคราวก็เขี่ยน้ำค้างบนใบไม้ขึ้นมา