เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 359 จากไปเงียบ ๆ
ราตรีสงัด นครเทพ
หน้าต่างชั้นสิบห้าของหอชมเซียนเปิดแง้มอยู่ ลมกลางคืนพัดโชยเข้ามา กระพือชาเจือที่เย็นชืดไปนานแล้วบนโต๊ะ
หลี่ฉางเซิงยืนอยู่ข้างหน้าต่าง ไพล่มือไว้ด้านหลัง ก้มมองเมืองนี้เป็นครั้งสุดท้าย
นอกเมืองกองไฟลุกโชติเป็นพืด ราวกับตาข่ายเพลิงที่คลี่ออก ผู้บำเพ็ญที่นั่งเฝ้ายามรออยู่นั้นแน่นขนัดเต็มถนนและลานกว้างนอกหอชมเซียน ไกลไปจนถึงนอกประตูเมือง จำนวนคนเพิ่มจากหลายร้อยในยามกลางวันเป็นหลายพัน และยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
บ้างหลับตานั่งสมาธิ บ้างพูดคุยกันเสียงแผ่ว บ้างก็ถึงกับตั้งกระโจมขึ้นริมทาง ข้างหน้าสุดถึงกับวางเตาสำริดสูงครึ่งคนไว้หนึ่งใบ ข้างในเสียบธูปวิญญาณขนาดเท่าแขนทารกไว้หลายดอก ควันธูปกรุ่นลอยกระจายในลมกลางคืน เผยความคลั่งไคล้ที่บอกเป็นคำไม่ออก