เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 356 ปิดประตูไม่รับแขก
เสียง “ปัง” ดังขึ้น หน้าต่างก็ปิดสนิทเข้าหากัน
หลี่ฉางเซิงถอยกลับเข้าไปในหอชมเซียน พลางตัดเสียงอีกึกทักด้านนอกออกไปเสีย
“สงบขึ้นเยอะเลย”
เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง พิงหลังไปข้างหลัง แล้วยกขาทั้งสองข้างพาดขึ้นขอบหน้าต่างอย่างตามสบาย
เสี่ยวไป๋กระโดดขึ้นมาขดตัวเป็นก้อนบนตักเขาอย่างชำนาญ หางปุกปุยห้อยลงข้างขอบเก้าอี้ แกว่งไปแกว่งมาอย่างเนือย ๆ
เย่ชิวยืนอยู่ข้าง ๆ ฟังเสียงอีกึกทักที่เดือดพล่านขึ้นเรื่อย ๆ จากชั้นล่าง ก็ชะโงกไปที่หน้าต่างกวาดตามองแวบหนึ่ง แล้วถึงกับอึ้งเงียบ
ถนนยาวนอกหอแน่นขนัดจนไม่มีช่องให้สอด
ธงสำนักนิกาย รถม้าตระกูลขุนนาง หีบสมบัติกับกล่องของกำนัล สัตว์วิญญาณที่เป็นพาหนะ เบียดเสียดกันเป็นกลุ่มก้อน บ้างยืน บ้างคุกเข่า บ้างชูบัตรขอเข้าพบไว้เหนือหัว ถึงขั้นมีผู้เอาหน้าผากแนบแผ่นศิลาครามไม่กล้าเงยขึ้น
ฝูงคนเรียงรายจากประตูใหญ่หอชมเซียนไปจนสุดถนน มองไม่เห็นปลาย