เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 349 เป็นเพียงแมลงดูดเลือด
“พลังที่แท้จริงรึ?”
เจ้าเจดีย์ยังคงหัวเราะ หัวเราะจนเสียงแหบแห้ง
ทว่าในชั่วพริบตาถัดมา รอยยิ้มของเขากลับชะงักค้าง
ริมหน้าต่างชั้นที่สิบห้าของหอชมเซียน หลี่ฉางเซิงเอี้ยวตัว ขยับข้อมือขวาเบา ๆ ท่วงท่าธรรมดาราวกับจะตบยุงให้ตายสักตัว ปราศจากคลื่นพลังวิวิญญาณแม้แต่น้อย
เย่ชิวถอยหลังครึ่งก้าวเงียบ ๆ หลีกทางตรงหน้าต่างให้
เขาไม่เอ่ยปาก ลูกกระเดือกขยับไหวเล็กน้อย
ในเมื่ออาจารย์บอกว่าจะให้เจ้าเจดีย์ได้เปิดหูเปิดตาเห็นพลังที่แท้จริง ย่อมต้องมีใครสักคนซวยหนักแน่
เดิมทีเสี่ยวไป๋ใช้สองอุ้งเท้าหน้าปิดตาไว้ พอได้ยินเสียงเคลื่อนไหว ก็แอบเลื่อนอุ้งเท้าออกข้างหนึ่ง โผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง ดูท่าทางไม่อยากพลาดเรื่องสนุกเอาเสียเลย
เหนือท้องฟ้า หัตถ์ยักษ์สีแดงคล้ำที่ยื่นออกมาจากรอยแยกพลันสั่นไหวเล็กน้อย