กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 334 คลื่นผู้ลี้ภัย
ทางหลวงกว้างใหญ่ยิ่งนัก เดิมทีเป็นถนนใหญ่ที่รถม้าสัตว์วิญญาณของผู้บำเพ็ญชั้นสูงและเรือเหาะของหอการค้าใช้ขึ้นลง ทว่าบัดนี้กลับแน่นขนัดไปด้วยฝูงชนที่หนาแน่นยั้วเยี้ยจนไม่เหลือช่องว่าง
มองไปไกลสุดสายตา ตลอดทางหลวงเต็มไปด้วยเงาร่างที่ก้มหน้าเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้าในโคลนตม ไม่มีแสงกระบี่จากการเหินกระบี่ ไม่มีวงแสงจากสมบัติเวทที่ปกป้องกาย มีเพียงความมืดหม่นอันไร้ชีวิตชีวา
มีผู้บำเพ็ญเฒ่าผมขาวโพลน ชุดนักพรตบนร่างขาดวิ่นกลายเป็นเศษผ้าไปนานแล้ว เขาได้แต่ใช้ไม้เท้าจากไม้แห้งที่ไม่รู้เก็บมาจากไหนค้ำยันกาย ทุกย่างก้าวต้องหอบหายใจอย่างหนัก ราวกับอีกประเดี๋ยวก็จะล้มลงข้างทางและไม่มีแรงลุกขึ้นอีก