เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 ไม่ต้องพิสูจน์
มือใหญ่หยาบกร้านของทหารรักษาเมืองแหวกสายลม พุ่งตรงไปคว้าเสี่ยวไป๋บนไหล่ของหลี่ฉางเซิง
มันมิปิดบังความโลภในแววตาแม้แต่น้อย ราวกับเห็นภาพจิ้งจอกวิญญาณระดับสูงสุดตัวนี้ถูกถลกหนังเลาะเอ็นเอาไปแลกเป็นหินวิญญาณแล้ว นอกเมืองวายุอัสนี ทหารรักษาเมืองก็คือฟ้า ผู้บำเพ็ญอิสระสองสามคนที่ไร้ป้ายบัญชาสำนักนิกาย ในสายตาพวกมันมิมีค่ากระทั่งสุนัขหรือสุกร
ในค่ายผู้ลี้ภัยที่ทอดยาวหลายลี้นอกเมือง ผู้บำเพ็ญอิสระนับหมื่นต่างพากันหลับตาลง ชายชราขั้นแกนทองคนก่อนหน้าที่ยอมมอบโลหิตดวงจิตกำเนิดแต่กลับถูกเตะล้มกลิ้ง ก็หันหน้าหนีไปเช่นกัน ในสายตาพวกเขา สองคนหนุ่มกับจิ้งจอกหนึ่งตัวนี้ อีกประเดี๋ยวคงแหลกเละเป็นกองโคลน ธรรมเนียมของจงถูเสินโจว มิเคยอนุญาตให้คนระดับล่างขัดขืน