กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 ฝ่ามือเดียวไกลหมื่นลี้
ยามที่เงาดำนั้นกดลงมา ระฆังเตือนภัยพิทักษ์สำนักของสำนักโลหิตดำก็ดังบ้าคลั่งไปแล้ว
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
เสียงระฆังฉีกกระชากท้องฟ้ายามค่ำ กลิ้งม้วนไปทั่วทั้งหุบเขา
ประตูสำนักโลหิตดำที่เดิมสว่างไสวด้วยแสงไฟพลันวุ่นวายเป็นผืนเดียว ผู้ดูแลพุ่งออกจากประตูโถง ศิษย์วิ่งออกมาจากจวนถ้ำทั่วทุกแห่ง เสียงร้องตกใจ เสียงแจ้งเตือน และเสียงตะโกนตวาดปนกันไปหมด
“ศัตรูบุก!”
“เปิดมหาค่ายกลพิทักษ์บรรพต! รีบเปิดมหาค่ายกลพิทักษ์บรรพต!”
“ตะเกียงชะตาในโถงบรรพาจารย์ดับพร้อมกันหมด ข้างนอกเกิดเรื่องแล้ว!”
“ใคร! ใครกันแน่ที่กล้ารุกรานสำนักโลหิตดำของข้า!”
บนขุนเขาหลัก เจ้าสำนักโลหิตดำในชุดคลุมดำสนิทดังสะบัด เงยหน้าจ้องเขม็งเงามืดที่กดลงมาจากนภา สีหน้าถมึงทึงถึงขีดสุด