เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 กรรมดั่งเส้นด้าย
“อ๊าก——!”
เศษเสี้ยวดวงจิตกลุ่มนั้นที่คล้ายเพลิงดำถูกหลี่ฉางเซิงหิ้วไว้กลางเวหา ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ขอบนอกบิดเบี้ยวไม่หยุด ราวกับหนอนแมลงที่ถูกโยนลงไปในกระทะน้ำมันเดือด ศพของเฉินขุยยังคงถูกตะเกียบไม้ไผ่ตอกตรึงแน่นอยู่บนผนัง เลือดไหลรินลงมาตามแผ่นไม้อย่างช้า ๆ ทว่าดวงจิตวิญญาณกลับหลุดออกจากร่างไปแล้ว และถูกหิ้วไว้ราวกับสิ่งของชิ้นหนึ่ง
ทั่วทั้งโถงใหญ่ต่างมองจนโง่งม
“ดวงจิตวิญญาณ…… เขากระชากดวงจิตวิญญาณออกมาแล้วหรือ?”
“นี่ นี่ไม่ใช่วิชาสืบค้นดวงจิตที่จะทำได้กระมัง?”
“วิชาสืบค้นดวงจิตบ้านไหนเขาค้นกันเช่นนี้? นี่มันเห็นชัด ๆ ว่ากระชากเอาลมหายใจสุดท้ายหลังความตายของคนออกมาทั้งดุ้น!”
“จบสิ้นแล้ว จบสิ้นจริง ๆ……”
บรรดาศิษย์สำนักโลหิตดำชั้นล่างเดิมทีก็ถูกขวัญหนีดีฝ่อจนไร้สติอยู่แล้ว ยามนี้พอได้เห็นภาพตรงหน้า สีหน้าของแต่ละคนยิ่งซีดเผือด มีคนถึงกับน่องสั่นพั่บ ๆ ต้องเกาะมุมโต๊ะไว้จึงมิได้ทรุดฮวบลงไป
เย่ชิวที่ยืนอยู่ด้านข้าง ลมหายใจก็พลอยชะงักงันไปเช่นกัน