เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 208 ฟังเล่าเรื่องที่โรงเตี๊ยม
ผู้บำเพ็ญชุดคลุมดำจ้องกระบี่ไผ่ของเย่ชิว แววตาค่อย ๆ หรี่แคบลงทีละน้อย
กระบี่เล่มนั้นดูสามัญเกินไป มองอย่างไรก็เหมือนของเก่าที่เด็กหนุ่มยากจนสะพายไว้ประดับบารมี ทว่าพู่กระบี่ที่ห้อยอยู่ตรงนั้น ยามเย่ชิวเอี้ยวตัวเป็นครั้งคราวพลอยแกว่งไกวแผ่วเบา กลับสะกดกลิ่นอายซอมซ่อให้จางลงไปได้ไม่น้อย ซ้ำยังเผยให้เห็นความมีชีวิตชีวาอันยากจะเอ่ยออกมาหลายส่วน
ที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ คนสะพายกระบี่ไม่ธรรมดา
ผู้บำเพ็ญชุดคลุมดำจิบสุราไปคำหนึ่ง สายตามิได้ละไปที่อื่น
ยามเขามองเย่ชิว มิได้มองที่ใบหน้า หรือมองที่อาภรณ์ หากแต่มองกระดูก มองกลิ่นอาย และมองประกายคมกล้าที่สะกดไว้ไม่มิดทั่วร่างนั้น
เด็กหนุ่มผู้นี้อายุยังน้อย ทว่าทั่วร่างกลับมีไอแหลมคมที่ถูกกดข่มเอาไว้สายหนึ่ง
ราวกับกระบี่ที่ยังไม่ชักออกจากฝัก
พอหันไปมองเด็กหนุ่มอาภรณ์ขาวผู้นั้น
ยิ่งประหลาดพิกลขึ้นไปอีก