เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 กาลเวลาสงบสุข
หมอกบางยามอรุณยังไม่จางหาย ขบวนรถม้าขนาดใหญ่ทว่าสงบเงียบอย่างยิ่งก็เคลื่อนเข้ามาจอดอย่างเงียบเชียบอยู่บนลานโล่งห่างจากป่าไผ่ม่วงสิบลี้
ช่างฝีมือชั้นเลิศหลายร้อยคนที่กรมโยธาธิการคัดสรรมาเป็นพิเศษ ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ถึงขั้นย่องเดินให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้ พวกเขาค่อย ๆ ขนสิ่งของที่ห่อหุ้มด้วยหีบผ้าไหมอย่างมิดชิดลงจากรถม้าทีละชิ้น ๆ
นั่นคือไผ่รวบรวมวิญญาณระดับสูงสุดที่เปล่งแสงเรืองรองจาง ๆ กับหยกอุ่นชั้นสูงสุดที่ทั้งองค์เรียบเนียนไร้สิ่งเจือปน ของเหล่านี้แม้จะวางไว้ในโลกบำเพ็ญเซียนก็ยังนับเป็นวัสดุพื้นฐานสร้างค่ายกลที่ดีไม่เลว ในโลกปุถุชนต้าเฉียนยิ่งมีค่าถึงขั้นซื้อเมืองได้ เป็นของที่หลี่เฉิงเจ๋อเก็บกวาดมาจนแทบรื้อคลังส่วนพระองค์จนหมดสิ้น
เสนาบดีกรมโยธาธิการยืนคุมงานด้วยตนเองอยู่ข้าง ๆ หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น มือกำผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งเช็ดอยู่ไม่หยุด
“พวกเจ้าเบามือเบาเท้ากันหน่อย! เบา ๆ!”