เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 เลือดท่วมราชสำนัก
ช่วงเวลาแห่งความมืดมิดที่สุดก่อนรุ่งอรุณ ลมฝนหิมะในที่สุดก็หยุดลง ทว่าความหนาวเหน็บที่ปกคลุมอยู่เหนือเมืองหลวงกลับทวีความรุนแรงจนเสียดกระดูก
รถม้าสีดำคันหนึ่งบดทับหิมะหนาที่สะสมบนถนน ก่อนจะแล่นเข้าสู่พระราชวังที่เฝ้าระวังอย่างเข้มงวดดุจดั่งวิญญาณร้าย
ภายในตัวรถ หลี่ชิงหลัวนั่งตัวตรงอย่างเงียบเชียบ ชุดขาวของนางถูกหิมะละลายจนเปียกชุ่ม ความเย็นเยียบที่กัดกินลึกลงไปถึงกระดูกซึมผ่านผิวหนังเข้าไป ทว่านางกลับดูราวกับสูญเสียความรู้สึกเจ็บปวดไปแล้ว หลังของนางเหยียดตรง ดวงตาคู่นั้นที่เคยสดใสและบางครั้งก็ฉายแววไร้เดียงสาราวกับเด็กหญิง บัดนี้กลับเย็นชาและล้ำลึกยิ่งกว่าน้ำแข็งในฤดูเหมันต์
การคุกเข่าในสุสานหลวง ตลอดหนึ่งชั่วยามกลางลมฝนหิมะนั้น รวมถึงคำพูดที่เย็นชาของท่านปู่จักรพรรดิที่ว่า “ขี้ขลาด” ได้บดขยี้ความอ่อนแอสุดท้ายในใจนางจนแหลกสลายไปหมดสิ้น