กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 131 การหยามหน้าไร้เสียง
สุสานหลวง ป่าไผ่ม่วง
ปลายสารทผ่านพ้น ไอเย็นแห่งต้นเหมันต์แผ่เข้าปกคลุมดินแดนหวงห้ามอันเงียบสงบแห่งนี้อย่างเงียบเชียบ
“ฟึ่บ——”
“ฟึ่บ——”
เสียงฝ่าอากาศแผ่วเบาดังก้องสะท้อนอยู่ท่ามกลางดงไผ่
หลี่ชิงหลัวสวมชุดฝึกวิชาสีขาวเรียบ กระบี่ยาวในมือเคลื่อนไหวประดุจมังกรแหวกว่าย วิชากระบี่ของนางเรียบง่ายและตรงไปตรงมายิ่งนัก
ทุกกระบี่ที่แทงออก ล้วนเล็งตรงสู่จุดตาย
ไร้ซึ่งท่วงท่าส่วนเกิน มีเพียงเคล็ดวิชาสังหารคนอันบริสุทธิ์
ไม่ไกลออกไป หลี่ฉางเซิงนอนอยู่บนเก้าอี้หวายเก่าตัวนั้น บนร่างห่มผ้าผืนบางไว้ ดวงตาทั้งคู่ปิดสนิท คล้ายกับผล็อยหลับไปแล้ว