เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 หลี่ชิงหลัวเข้าสู่เกม
หลี่ชิงหลัวสวมชุดพรางกายกลางคืนทั้งชุด ราวกับแมวป่าดำตัวหนึ่ง นางหมอบเงียบเชียบไร้สุ้มเสียงอยู่บนหลังคาหอหัวมุมอันไกลออกไป
ที่แห่งนี้ทัศนวิสัยดีเยี่ยม มองเห็นลานโถงไท่เหอทั้งลานได้จนหมดสิ้น
บนลานกว้างมีผู้คนรวมตัวกันแล้วหลายร้อยคน
คนเหล่านี้ล้วนเป็นบุคคลที่มีหน้าตาในยุทธภพทั้งสิ้น บ้างสะพายดาบใหญ่ บ้างถือกระบี่ยาว บ้างแต่งกายประหลาดพิลึก พวกเขารวมกันเป็นกลุ่มสามถึงห้าคน ยึดครองทุกมุมของลานกว้าง แต่ละคนสีหน้าตื่นเต้น ชะเง้อคอคอยอย่างใจจดใจจ่อ
“เหตุใดยังไม่มาอีก?”
“ร้อนใจอันใด? ยอดฝีมือย่อมปรากฏตัวเป็นคนสุดท้ายเสมอ”
“นี่มันเมืองราชาเชียวนะ วันนี้ถึงกับไม่มีผู้ใดมาขวางพวกเรา ได้ดูการประลองในพระราชวัง ชาตินี้ก็คุ้มแล้ว!”
เสียงเอ็ดอึงดังขึ้นลงไม่ขาดสาย