เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 121 ราตรีจันทร์เต็มดวง
“ได้ยินกันแล้วหรือไม่? เย่กูเฉิงเจ้าเมืองเมฆขาวมาถึงเมืองหลวงแล้ว พักอยู่ที่หอวสันต์บุปผาเชียวนะ!”
“เรื่องนั้นมันอะไรกัน? ข้ายังได้ยินว่าเมื่อสามวันก่อน ซีเหมินชุยเสวี่ยถือศีลชำระกายอยู่ในวิหารร้างนอกเมือง บอกว่าจะบำรุงแก่นแท้ ปราณ จิตวิญญาณให้ถึงจุดสูงสุด”
“โอ้โฮ สองคนนี้เป็นยอดสุดแห่งมรรคกระบี่ในยุคนี้เลยนะ ฝ่ายหนึ่งเซียนเหินนอกฟ้า อีกฝ่ายรอยยิ้มเทพกระบี่ ศึกนี้เกรงว่าจะต้องถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์เป็นแน่!”
ในโถงใหญ่ของโรงเตี๊ยมยั่วไหล เสียงผู้คนอึงมี่
ผู้คนยุทธภพที่คาดดาบพกกระบี่นับไม่ถ้วนเบียดเสียดกันอยู่ พลางถกกันจนน้ำลายกระเซ็น โต๊ะเต็มไปด้วยไหสุรา ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นเหงื่อและกลิ่นสุราอันฉุน
แม้แต่พ่อค้าเร่ขายขนมปังอบข้างทางก็ยังถกกับลูกค้าว่าศึกนี้ใครจะชนะใครจะแพ้ มีคนตั้งโต๊ะรับพนันกันขึ้นมา ได้ยินว่าตำลึงเงินที่ใช้เดิมพันกองสูงจนเป็นภูเขาเล็ก ๆ